AquaControl Marine Watermaker > Info > Know-how > Algemeen > Samenstelling zeewater
vinkje USP's Specialised in the delivery and maintenance of watermakers vinkje USP's Service-oriented approach
vinkje USP's For both leisure as marine & offshore market                   vinkje USP's Quick and competent responses

Samenstelling zeewater

Bron : Wikipedia

Zeewater is het zoute water dat in zeeën en oceanen voorkomt. Het onderscheidt zich van zuiver water door het grote aantal er in opgeloste stoffen, zoals anorganische vaste stoffen, organische stoffen en gassen. Daarnaast bevat zeewater ook zwevend materiaal als slibdeeltjes en plankton. Zeewater bevat diverse zouten in opgeloste toestand en is daarmee ongeschikt als drinkwater. Het zoutgehalte of saliniteit wordt in promilles (‰) uitgedrukt. In 1 liter zeewater komen gemiddeld de volgende hoeveelheden zouten voor:

  • 24 gram natriumchloride (NaCl)
  • 5 gram magnesiumchloride (MgCl2)
  • 4 gram natriumsulfaat (Na2SO4)
  • 0,7 gram calciumchloride (CaCl2)
  • 0,8 gram magnesiumbromide (MgBr2)

De hoeveelheid zouten bedraagt dus gemiddeld 34,5 gram per liter zeewater, oftewel 34,5‰. Een emmer met een inhoud van 10 liter zeewater bevat daarmee ongeveer twee volle koffiekoppen zeezout. Het zoutgehalte is echter niet overal gelijk. De hoogste zoutgehalten komen voor in de subtropische gordels, namelijk 36,3‰. Langs de evenaar is het minder, ondanks de grote verdamping 34,3‰. Dit wordt veroorzaakt door de grote regenval. De Middellandse Zee heeft ook een hoger zoutgehalte, toenemend van west naar oost, met in het oostelijk deel circa 39‰. De Rode Zee heeft met 41 tot 42‰ het hoogste zoutgehalte voor open zeeën. In enkele gesloten zeeën wijkt het zoutgehalte sterk af van de open zeeën. Zo is de saliniteit van de Dode Zee met 33,7% zo’n 10 keer hoger dan oceaanwater terwijl de Kaspische Zee met een gemiddeld zoutgehalte van 12‰ veel minder zout is dan gewoon zeewater. Op hoge breedtegraden is het zoutgehalte belangrijk lager, vooral in de omgeving van de polen. Dit komt door de geringe verdamping en het vele smeltwater. Bij de Noordpool ook door het vele zoete water dat wordt aangevoerd vanuit de grote Siberische rivieren. Ook de Oostzee is minder zout doordat er veel rivieren in uitstromen en er weinig verdamping is. In de Noordzee schommelt het zoutgehalte tussen 34‰ en 35‰. Vlak onder de kusten – waar grote rivieren zoet water in de zee brengen – is het zoutgehalte lager. Voor de Belgische kust bedraagt de saliniteit van west naar oost van ongeveer 34‰ tot 31‰. Aan de Nederlandse kust en in de Duitse Bocht is het lager dan 30‰. Het zoutgehalte van de Oostzee is beneden de 25‰.